Starsss and Stripessss

Nog even en dan vertrekken we naar Nederland. Vier dikke weken zwoele avonden in Zeeland en Zandvoort, biertjes en kroketten in Amsterdam, varen op het IJsselmeer en fietsen door de polder. Familie en vrienden zien, op zomerkamp en struinen door onze oude buurt. Hagelslag, haring, filet Americain en puntzakken met friet. We hadden het er met z’n vijven gisteren over. Doede vroeg ernaar. Hij had er nu toch wel zin in. Twee weken geleden namelijk zei hij nog dat hij eigenlijk niet meer wist wat hij in Nederland zo lang moest doen. Daar schrok ik natuurlijk een beetje van want dat betekent dat we nu toch wel erg lang weg zijn. Dit is ons vijfde jaar alweer, de helft van zijn leventje tot nu toe. Maar gelukkig ziet hij er erg naar uit om Otto, nog steeds zijn beste vriend, te zien en wil hij heel graag een ijsje eten van 2tasty in Aerdenhout, nog steeds het lekkerste ijs in de wereld blijkbaar….. Maar eerst moet de kleine man nog afstuderen van de lagere school. Tenminste zo noemt hij dat. Volgende week dinsdag heeft hij zijn officiele ‘graduation’ en gaat hij eindelijk naar de Middelbare school, zijn broers achterna. Een eigen locker, verdwalen in het grote gebouw en zelfstandig je pauze indelen. Niet meer binnen blijven als het regent of sneeuwt, lekker snoep halen bij de Walgreens en fietsen naar school. Allemaal vrijheden die hem als muziek in de oren klinken en hij waarschijnlijk in Nederland allang had gehad. En dat geldt hetzelfde voor mij. Ik ben ook klaar als ‘lagere’ school moeder en ik moet zeggen dat ik dat heerlijk vind. Ik stort me nog even op alle versieringen voor de Graduation Party donderdag as. en dan gaat ook bij mij de vlag uit. Grappig toch dat je in het begin van je moedercarriere niets begrijpt van die moeders die in de auto blijven zitten of aan de overkant van de straat staan om hun kind op te halen, want het is toch zo fijn om ze persoonlijk op te halen. Klassemoeder, kleien, kerststukjes, heerlijk! Voorlezen, tien-minuten gesprekken en schooluitjes naar het Natuurcentrum om de hoek. Na 13 jaar ben je er toch echt klaar mee. Ach, ik zal het soms best missen maar het levert toch ook een hoop tijd op. Maar zo zie ik Moos weer veel te weinig. Die had ik nog wel wat langer klein willen houden. Mijn puberende oester trekt zijn hele eigen plan en komt af en toe een kus of knuffel halen, of een snier geven, dat kan ook. Hij is verliefd en dan is er gewoon minder ruimte voor die andere vrouw, zijn moeder, in zijn leven. Ik moet er af en toe een beetje aan wennen maar ik begrijp het natuurlijk helemaal. En Ties, die heeft nog twee jaar te gaan en dan vliegt hij uit. Het gesprek van de dag is dan ook, waar gaat hij studeren? Acteur worden, is nog steeds zijn grootste ambitie en dan gelden er toch weer andere gedachten. Broadway, Hollywood, grote sterren, het zit natuurlijk allemaal hier. Maar de wereld is hier ook hard, talent is in grote hoeveelheden aanwezig en de competitie is moordend. Wordt het een college in Amerika? Of gaat hij toch naar Londen of Amsterdam? Grote vragen en heel lastig te beantwoorden. Wil je dat hij nog Europese wortels meekrijgt en ook zijn ambities volgt of gaat het om het najagen van zijn grote American Dream? We gaan deze zomer een aantal colleges bezoeken. Yale, Carnegie Mellon, Juilliard, NYU/Tisch…Het inschrijven voor colleges is namelijk een lang en zwaar proces en begint al volgend jaar voorjaar. En in de winter naar open dagen in Amsterdam en Londen….Stiekem hopen Jim en ik (om meerdere redenen) dat hij kiest met zachte sturing van zijn ouders, voor Londen of Amsterdam, alleen kun je een achttien jarige ook niet helemaal dwingen, zeker niet als hij straks misschien zelfs een beurs krijgt voor 1 van de Amerikaanse supercolleges….
Ondertussen duik ik zondag de Hudson in voor de newamsterdamcityswim ook niet on-spannend aangezien dat nou niet de meest rustige rivier is en ik nou ook niet de meest geoefende zwemmer in open water. New Yorkers denken dat we gek zijn geworden en laten het zwemmen voornamelijk aan de Hollanders over. Zij zien de Hudson nog steeds als afvalbak voor Maffialijken, chemische troep en nucleair materiaal. Allemaal onzin want het water is schoner dan ooit. Toch denk ik dat een slokje wel wat diarree of op zijn minst darmkramp op gaat leveren maar dat zien we dan wel weer.
En daarna? Lekker met de blauwe vogel naar Amsterdam! Met de mannen, inmiddels 11, 13 en 16 jaar oud. Ik herinner me nog hoe we vijf jaar geleden de andere kant op vlogen. Doede met zijn zelfgemaakte Amerikaanse vlag, zwaaiend in het vliegtuig, luid roepend met een slis: “Stars and Stripessss, stars en stripessss”. We gaan een nieuwe fase in, das wel duidelijk.

Advertisements

One thought on “Starsss and Stripessss

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s