Jongens, meiden en de liefde

Ja hoor het is zover. Alledrie mijn mannen hebben een vriendinnetje. Ons gezin is nu even aangevuld met drie schattige meiden en mijn jongens zijn alledrie verliefd. En wat is dat lief om te zien. Ik was al wel wat gewend van Ties. Ik weet dat hij zich kon verliezen in de liefde en verdriet kan hebben, uren kan Skypen of Facetimen met zijn grote liefde van het moment en in de zomer liedjes wilde schrijven om het gemis van zijn geliefde te compenseren. En ik kan me nog levendig herinneren dat hij hier met zijn eerste vriendinnetje thuis kwam en naar zijn kamer vertrok. Ik drentelde een beetje door het huis, wist niet goed of ik aan moest kloppen en chips moest brengen, luisterde in de gang of ik wat hoorde, maakte me zorgen over die beschermende Amerikaanse moeder maar voordat ik het wist was ze ongemerkt alweer verlegen de voordeur uit geslopen. Nu hij bijna 16 is, voelt dat alweer anders, zijn ze veel gemakkelijker aanspreekbaar en blijken zowel Ties als ik het ook gewoon voor even los te kunnen laten. Morris is een heel ander verhaal. Die gaf mij hele duidelijke instructies. Ik mocht geen vragen stellen en niet met haar praten. Hij zou zelf voor alles zorgen en ik mocht me nergens mee bemoeien. Toen ik toch snel even door de kamer liep waar zij op de bank een film aan het kijken waren, zag ik zonder te kijken dat hij zijn arm om haar schouder heen had geslagen en zij lekker tegen hem was aangekropen. Haar moeder belde me 5 minuten later of ik thuis was en thuis bleef, waarop ik deze keer gelukkig bevestigend kon antwoorden…Even later kwamen ze allebei naar buiten om vervolgens de kajak richting zonsondergang te nemen. Ja, mijn Moos is een romanticus. En zijn vriendinnetje tot over haar oren verliefd. En die meiden verliefdheid die herken ik zo van mezelf op mijn 13e. Tot over haar oren……Gisteren is ze voor 7 weken op zomerkamp gegaan. Ik vind dat echt enorm lang maar in Joodse gezinnen is dat hier heel gewoon. En ze mag geen mobieltje meenemen… De enige manier om contact met het thuisfront te hebben, is ouderwets brieven schrijven. Je begrijpt het drama. Gisternacht kreeg ik een tekstje (ik zag het pas de volgende ochtend). Of ik Morris alsjeblieft wakker wilde maken want ze kon alleen nog maar huilen. Ze ging hem zo missen en kon echt niet zonder hem. En dat tekstje hadden ook al zijn vrienden gekregen, zo bleek de volgende ochtend op het Lacrosse veld. Ik smolt direct voor dit intense meidenverdriet en had hem als ik het eerder had gelezen zelfs wakker gemaakt. De volgende ochtend werd er, voordat ze vertrok, non stop getext en de eerste brief (letterlijk de eerste want Moos heeft nog nooit een brief geschreven) is nu al op de post gegaan…Ondertussen mag ik niets aan hem vragen en laat staan aanraken of een knuffel geven. En Doede? Die maakt afspraken voor hem en mij om koffie te drinken bij zijn vriendinnetje en haar moeder. Zo bleek gisteren toen ik een tekstje kreeg dat ik om 10.30 am meer dan welkom was voor een bakkie. Doede had op mijn telefoon even een tekstje gestuurd. Haha, dat gaan we dan maar doen om de geliefden een uurtje bij elkaar te laten zijn. Want ook zij gaat daarna voor weken op kamp…Dat wordt, Doede kennende, huilen bij het afscheid straks. Dat had hij vrijdag op zijn laatste schooldag van de lagere school ook al. Hij stond te snikken in de hal omdat zijn vriendinnetje zo verdrietig was. Ondertussen vind ik het heerlijk, al die meidenemoties. Ik geniet van al die kleine dramaatjes en bedenk me regelmatig hoe ik me ook alweer voelde op die leeftijd.  En ik vraag me af of dit korte zomerafscheid voor de jongens anders voelt dan voor hun vriendinnetjes…of zou het precies hetzelfde zijn?

Advertisements

2 thoughts on “Jongens, meiden en de liefde

  1. Hallo Ingeborg leuk verhaal op je blog. Ik ben John Deventer ben werkzaam voor een nieuwe Nederlandse internet omroep http://www.rtvholland.nl deze omroep zend Nederlands gesproken programma’s uit. Ik maak daar het programma Post Voor Holland special voor Nederlanders in het buitenland hebben we de rubriek De Radiobrief waarin ruimte is om verhalen van Nederlanders in het buitenland centraal staan. Graag zou ik je hiervoor willen uitnodigen. Voor meer info stuur even een mail naar postvoorholland@etvholland.nl (voor alle duidelijkheid wordt er niets van je blog door de omroep gebruikt) Met vriendelijke groet,John

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s