Keep calm and carry on

IMG_1242Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik geschreven heb en dat is ook zo. Ik heb het druk, het is vooral druk in mijn hoofd. Want mijn leven bestaat niet uit een race naar mijn werk en terug om op tijd voor de kinderen thuis te zijn. Mijn leven draait ook niet om het halen van deadlines of de stress van projectmanagement, teambeoordelingen en andere zaken. Niet echt veel stress, zo op het eerste gezicht. En toch lig ik soms wakker….

Nee, ik heb het vooral druk met het nadenken over, het schrijven en het bijschaven van mijn eerste roman en het managen van mezelf en mijn gezin daar omheen.  Voortdurend komen en gaan gedachtes over mijn toekomstplannen, onze toekomstplannen, schema’s waar ik me nooit aan houdt, dagen die voorbijgaan zonder dat ik het gevoel heb verder te zijn gekomen, de steken die ik dagelijks laat vallen en dat wat ik allemaal voor me uitschuif.

De drukte speelt zich dus vooral af tussen mijn oren en heeft voornamelijk met structuur, discipline en planning te maken. En laten dan nou net de eigenschappen zijn waar ik echt vreselijk mijn best voor moet doen. Die komen gewoon niet van nature. Dus, met dit in mijn achterhoofd, moet ik mezelf de komende tijd een keer een regime opleggen. Dat had ik al direct na de zomer bedacht maar dat is helaas niet helemaal of ten dele gelukt.

Nu is het ook wel een heel raar en fantastisch najaar geweest. Ten eerste is het nog nooit zo’n mooie Indian summer en herfst geweest. De zon schijnt iedere dag, de lucht is blauw en een jas hoeven we ook nog niet aan. Heerlijk weer dus om een beetje buiten te wandelen en over het water te staren. Bovendien hebben de jongens maar sporadisch een volle schoolweek gedraaid. Het begon met Rosh Hashana en is nu geeindigd met Thanksgiving en gelukkig is het bijna Kerstmis. Iedere vrije dag en doordeweekse schoolmiddag hebben we zodoende heel fijn een schare pukkelige puberjongens over de vloer. En dat is opletten geblazen. Golfballen het water in, met ski’s op de trampoline springen om freestyle trucks de trainen, vlammenwerpers van spuitbussen maken, eieren gevechten tegen de buurjongens met bb-guns, racen door het huis met airboards, zo maar een kleine selectie van de opvoedperikelen in een te verwend jongens gezin in Amerika…..

En we hebben meer dan ooit logees over de vloer gehad. Zo gezellig, en natuurlijk grijp ik dat met beide handen aan om leuke dingen te doen. De afgelopen maanden waren tjokvol feestjes, logeerpartijen,  dinertjes en borrels. En het houdt mij vanzelfsprekend en totaal vrijwillig bij mijn eigen agenda weg. Bovendien kan ik ook als de beste andere dingen verzinnen dan die ik eigenlijk moet doen. Alle nieuwssites in Nederland bekijken, stofzuigen, waar ik normaal een bloedhekel aan heb (ik krijg echt rode vlekken), de kerstversiering uitzoeken, kaarsen halen bij de IKEA 40 mijl verderop….

Wat een leven! Het is maar waar ik me druk om maak en waar ik dan weer wakker van lig. Ik moet gewoon aan de bak. Discipline, doorzetten, niet lullen maar poetsen.

En dus….

  1. heb ik me ingeschreven voor een halve marathon in Maart (dat wordt  dus iedere dag vanaf nu joggen)
  2. heb ik een deadline voor het inleveren van mijn manuscript vastgesteld
  3. wil ik iedere week een blog posten
  4. schrijf ik iedere dag 500 woorden voor mijn roman
  5. ga ik drie keer per week naar yoga
  6. eet ik minder koolhydraten en meer vis
  7. drink ik minder koffie en wijn
  8. ga ik de jongens ook meer discipline bijbrengen

Keep calm and carry on!

 

 

 

 

 

Advertisements