Als Europeaan in The Bronx

IMG_2354Ik had het nog nooit zo scherp gevoeld maar gisteren stond ik in een Italiaanse bakkerij in een zijstraatje van Arthur Avenue in the Bronx, het echte little Italy van New York en ik voelde me als God in Frankrijk. Ik luisterde naar de Italiaanse bakker die bevlogen stond te vertellen over het procedé dat hij al sinds zijn overgrootvader de bakkerij was begonnen, door zijn familie gevolgd werd om het brood, de broodsticks, de brushetta en de ciabatta te bakken. Gewoon meel, gist, water en zout. Niet meer en niet minder. Geen suiker, geen honing, geen kaneel, geen kleurstoffen en geen emulgatoren. De muren waren nog steeds met witjes bedekt en hier en daar stond een roestige oude deegmachine werkeloos in een hoek. De oude houten schuif stond naast de nieuwe oven. Ik stelde een vraag en hij vroeg naar mijn accent. En ook al was hij geboren in The Bronx, we hadden direct een band. Een soort gezamenlijke geschiedenis. Hij had rondgereisd in Europa, op zoek naar zijn familie historie en hij was in Amsterdam geweest. En zo deelden we in 5 minuten allerlei korte herinneringen. Daar middenin The Bronx werd ik overvallen door een sterk gevoel van Europees chauvinisme. Ik voelde me geen Nederlander, ik voelde me geen immigrant, nee ik was en ben een Europeaan. Net zoals de bakker. En ik was er ineens zo verschrikkelijk trots op. Ik was trots op Italië, op Spanje, op Frankrijk, op Oostenrijk, op Engeland, op Nederland, op Scandinavië, op Duitsland, ja op heel Europa eigenlijk. Ik dacht aan de verschillende keukens, de klassieke gebouwen, de kleine huisjes, de kleine smalle straten, de grachten, de kleuren en de landschappen. Zelfs de tulpenvelden en de molens passeerden de revue. Onder alle droge worsten aan het plafond, naast de verse pasta en tussen de vleestomaten en olijven, was ik me ineens bewust van al die prachtige Europese erfenissen. De erfenissen die New York ook rijk is maar die je wel moet weten te vinden. Een overdekt marktje waar je heerlijke ouderwetse espresso drinkt en van die Europese kleine koekjes bij eet, niet van die mega chocolate chip dingen en bagels met orio koekjes spread. Het relaxte gekeuvel aan de toonbank van de kaasmaker. Niet dat gehaaste Take-away voer. De katholieke Maria prenten boven een rommelig bureautje, het oude Italiaanse flirtende mannetje en het gebrekkige Engels van de pasta maker. En ook al kom ik eigenlijk van de aardappels, de boerenkool en de gehaktbal, de spaghetti pommodore, de mozzarella en de truffelkaas voelden als of ik in mijn eigen domein was. Ik was even helemaal thuis in New York.

 

Advertisements

One thought on “Als Europeaan in The Bronx

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s