Boho’s en beachbums

Ties kijkt met een glimlach om zich heen. De boho’s, hippies, blowers en skaters zijn overal. Ze zoeven langs je heen, zingen een dronkemanslied vanaf een balustrade of blazen een wolk van weed in je gezicht. ‘Wat een andere wereld’, roept hij uit. ‘Ik besef me helemaal dat het ook anders kan. Het hoeft allemaal niet zo ‘uptide’. Moos kijkt met grote ogen om zich heen. ‘Mam, ik heb echt helemaal verkeerd gepakt. Ik heb alleen maar ‘preppy’ kleren bij me. Ze zien er hier heel anders uit. En ze lopen hier ook een stuk langzamer dan in New York’. Doede loopt zich te vergapen aan alle merchandise die in de winkeltje hangt. Vrouwenslipjes en T-shirts. En natuurlijk de vele coffeeshops. ‘Mam, heb je die ‘bong’ gezien?’ ‘Die wat?’  ‘Nou die enorme bong’. Ik kijk hem gespeeld onbegrijpend aan. ‘Maham dat is een hashpijp.…’. Hij rolt zijn ogen omhoog en loopt naast zijn boomlange middelste broer verder. We zijn op weg naar The Rose Cafe. Tien minuten later zitten we aan tafel. De ober stelt een ‘family style’ dinner voor. Goed idee vinden ze. De mannen hebben honger en bestellen de halve menukaart. T-bone steak als van een mammoet, inktvis, paella, pasta, brussel sprouts, zalmtartaar, zoete aardappels, nog meer brood. Ze nemen het ervan. Als sprinkhanen grazen ze de tafel leeg. Jim en ik moeten opletten nog wat op ons eigen bordje te krijgen. Ik vraag ze wat ze nu eigenlijk op een gewone schooldag allemaal naar binnen werken. Het lunchpakketje zie ik natuurlijk wel maar dat is echt niet het enige dat hen tussen 9 en 5 op en been houdt als ik de eetlust van vandaag goed geregistreerd heb. Een waslijst met voer volgt. Pizza slices, Egg and bacon sandwiches, choco-koeken, cereal, bananen, zakken chips. Logisch dat ik iedere de twee dagen een volle boodschappenkar naar binnen rijdt. Een gepeperde rekening volgt. Jim rekent af en we gaan op weg naar onze Surfshack. We lopen langs het Google gebouw in Venice, de verrekijker, en zien de surfboards van Jim’s collega’s op een rij tegen de muur staan. Een zwerver komt zingend op ons af en Ties groet hem met een “hey man, how are you doing”. De man roept lachend wat terug. Even worden we door een politieman de stoep afgeleid omdat een mevrouw met haar uitwerpselen haar naam op de schutting aan het schrijven is. We kijken lichtelijk geshockeerd naar het smerige tafereel en lopen snel door. In de surfshack vallen de mannen vrijwel direct in slaap. Doede en Ties in één bed, Moos in zijn eentje want die is inmiddels te lang om een bed te delen. Jim en ik doen nog even een cocktail in het barretje om de hoek. Wat is het toch heerlijk om weer even met z’n vijven te zijn.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s