Viva Las Vegas

We rijden door doods land. Het gras is dood, de rotsen indrukwekkend, dreigend en zwart en de weg eindeloos. We zijn op weg naar Las Vegas. De stad die gebouwd werd om mannelijke arbeiders in deze steenwoestijn te plezieren. Plotseling passeren we een stadje op de grens van Utah en Arizona, Colorado city. Er bekruipt ons een raar gevoel. De huizen zijn dichtgetimmerd of omgeven met containers, er staan geen reclameborden en er is geen leven op straat. Zou dit zo’n mijnwerkersstadje van Trump zijn? Ik google en weet niet wat ik lees. Colorado city is een stadje van ultra conservatieve mormonen, the LDS church. Hier wordt polygamie gepredikt. 20 vrouwen en 60 kinderen is hier heel gewoon. In dit stadje bepaald de geestelijk leider dat je als 12 jarig meisje moet trouwen met je neef. Hier zwaaide een van Amerika’s grootste kinderverkrachters de scepter en woonden de Laferty brothers voordat ze hun schoonzus en haar peuter dood schoten. In deze stad wonen de meeste mensen met aangeboren hersenafwijkingen van de wereld! We rijden er snel langs maar hebben het er nog heel lang over in de auto. Hoe is het mogelijk dat dit wordt toegelaten in ‘The free world’… Onder het mom van Gods woord, worden hier meisjes als sex-slavinnen of broedmachines behandeld en er kraait geen haan naar. Het voelt zwaar. We rijden verder door de bloedhete woestijn. En daar in de verte zindert een skyline. De lucht is mistig, de reclameborden worden ranziger. Casino’s poppen links en rechts overal op en zelfs het benzine station heeft gokkasten. Ik probeer me voor te stellen, wie er achter de fruitautomaten en speeltafels zien van deze voorstedelijke gokpaleizen. Hoe ‘braindead’ kun je zijn om hier je salaris, pensioen of uitkering naar toe te brengen? We rijden verder en the Bellagio, Venician, Cesars Palace, Palazzo, The Mirage doemen op. We zien de Eiffeltoren, het forum romanum, en het colloseum, alleen dan vele malen kleiner dan in het echt. In de verte staat eenzaam de gouden Trump tower. We gaan het beleven. Ocean 11 voor ons, The Hangover part 1, 2 en 3 voor de jongens. Het is het einde van de middag. De jongens gaan even zwemmen en chillen op de wifi in de airco en wij gaan even samen een drankje drinken. Dat mag ook wel na ons ‘sin’ loze avontuur in de Yurt. We lopen door de rijen met gokkasten en speeltafels, we drinken een drankje aan de bar en stoppen 5 dollar in de eenarmige bandiet. Met 10 dollar lopen we weer naar buiten naar het volgende glimpaleis. Ik klop op de zuilen die de galerij met plafondschilderingen van The Venician ondersteunen. Hol. Het water in de kanalen is zwembadblauw en TAO zit in een glimmend winkelcentrum van nepmarmer.

Tja, wat zal ik er van zeggen. Sin City, het is niet helemaal mijn stad, geloof ik.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s