De dode vallei

We laten Las Vegas achter ons en cruisen naar Death Valley. Het landschap verandert niet veel. Plukjes droog gras en vreemdsoortige cactusbomen breken het beeld van eindeloze kale woestijnvlaktes. Het valt me op dat dit soort gebieden in Amerika steeds indianenreservaten zijn. Leefgebied, aangewezen nadat ze verdreven waren uit vruchtbare gebieden, waar echt niets mee te doen is en waar voor het grootste gedeelte van het jaar geen druppel water te vinden is. EVen verderop ligt het spookdorp Ryolithe. We besluiten er een kijkje te nemen. In de verte doemt een klein houten hutje op. Een gigantisch roze beeld van een naakte dame en een rij spookachtige figuren staan in het verder volstrekt kale en afgegraven gebied. Het laatste avondmaal van de Belgische kunstenaar Albert Szukalski. Verderop staan een ruïne van een schooltje, de resten van een winkeltje en een oud gemeentehuis. Het is een bizar gezicht. We rijden verder de dode vallei in. De temperatuur stijgt snel. Het woestijn gebied is een grote dorre kale vlakte met hier en daar zandduinen. Het is inmiddels 48 graden buiten. We lopen een stukje door het snoeihete gele zand met dorre takken om heel snel weer terug te keren naar de airco van de auto. Eén mythe moeten we nog checken: of we hier echt een eitje kunnen bakken op de motorkap. Helaas….Het glijdt er vanaf en bakt lekker verder op het asfalt. Ties rijdt ons door de bergen. Haarspeldbochten en diepe afgronden, gapende gaten naar het diepste van de aarde en smalle doorgangen door rotspartijen. En het is ook nog de 13e. Gelukkig zit Jim naast hem aangezien ik niet de beste bijrijder ben en zelfs commentaar lever vanaf mijn plekje helemaal achterin de auto. We komen gelukkig veilig aan bij de tipitent waar we vannacht in slapen. Het lijkt een leuk een idee. Het zwembad is heerlijk, we eten een grote sappige T-bone steak aan een picknicktafel en drinken rode wijn. Als het donker wordt kruipen we de tipi in. Het is er redelijk koel en er zoemen geen muggen. Helaas blijkt de weg naast deze kampeerplek een hele drukke. Ik doe geen oog dicht. Vroeg op, ochtend duikje, ontbijten en wegwezen. Yosemite is de volgende stop. We slapen wel weer in een tent maar dan hopelijk met het geluid van ruisende bomen, vogeltjes, watervallen en wie weet het gebrul van beren.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s