Bos of zee?

Net als we genoeg hebben van natuurparken en ‘on our way out’ zijn, zien we een beer In het wild! Ze rent de weg over en verdwijnt tussen de rotsen en het struikgewas. Gelukkig hebben we de foto als bewijs. This is our lucky day! Doede oppert dat we dan toch maar even terug moeten naar Vegas maar we gaan de andere kant op. San Francisco wordt onze volgende stop en we kunnen niet wachten. We verheugen ons met name op een lekkere douche en een lekker bed. Maar de reis duurt langer dan verwacht, is een beetje eentonig en we staan voortdurend in de file. Eindelijk komen we aan in het hotel maar helaas zijn de kamers nog niet klaar. Dat wordt een uurtje wachten in de lobby. Geen probleem voor de mannen, die hebben eindelijk Wifi. Twee uur later lopen we fris gewassen langs het water van de San Francisco baai. De wind wappert door onze haren, pelikanen scheren boven ons hoofd en de meeuwen schreeuwen er op los. We komen erachter dat we toch meer zee- dan bosmensen zijn. Hoe adembenemend mooi het allemaal ook was en hoe we ook genoten hebben. We staren over het water. Alcatraz ligt voor ons en Moos is er van overtuigd dat hij al zwemmend wel zou kunnen ontsnappen. We knikken (of hoofdschudden) lachend en nemen een cable car naar Fisherman’s wharf waar de robben lekker liggen te zonnen op de steigers. Als Moosje naar het water met de schuimkoppen kijkt, wordt hij toch onzekerder. Morgen, als we naar Alcatraz gaan, zullen we de echte escape verhalen horen. Even later zitten we in de taxi, op weg naar China town, bij de leukste chauffeur ‘ever’. Een oude hippie die in de jaren 70 in Amsterdam heeft gewoond. Prachtige verhalen en een batterij aan scheldwoorden met een vet New Yorks accent volgt. ‘Those millennium and nerds that work for Google , the bastards have more money than God but they don’t know shit! You live in Mamaroneck? I was born in The Bronx. Divers? Yeah, two Puerto Ricans live there, right?’  Hij zet ons af bij het beste Chinese restaurant in town waar we al snel aan tafel kunnen. De mannen grazen alle schalen leeg en binnen een uur staan we weer buiten. Door de koele straten van San Francisco lopen we weer terug naar het W hotel en ploffen we in de zachte kussens.

Morgen is er weer een dag.

Advertisements

5 thoughts on “Bos of zee?

  1. Ik kan me niet meer inhouden: Ingeborg, wat schrijf je toch heerlijk! Ik herken zoveel. Het leven in de US, jij in de tijd van Trump, ik in de tijd dat Bush werd gekozen. Het wennen aan de mensen en de gebruiken. De liefde voor NYC. Altijd met in gedachten één been in NL. “Wanneer gaan we terug…” En nu weer in Yosemite waar ik eens met mijn moeder naartoe geroadtript ben en ook met vertraging aankwam in het zalige San Francisco. Ik kwam er destijds voor vergaderingen en denk nu met weemoed terug aan de baai, de ochtendmist en de hippies die je niet alleen in de taxi tegenkomt 😉 Kortom, wat fijn dat jij dit nu allemaal beleeft en wij mee mogen gluren en genieten. Groet, Anne Mieke (oud collega Akerendam en oppas van toen nog kleine adorable Ties…)

    Like

    1. He lieve Anne Mieke,
      Wat kan ik me ons ‘songfestival’ samenzijn nog goed herinneren! En onze tijd bij Akerendam! zou ik ook nog wel eens wat over kunnen schrijven;-) Ties gaat inmiddels naar college in september! BFA acting….Hij moet en zal acteur worden en jij weet als zijn oude oppas als geen ander wat een doorzetter en eigewijs type hij is. Te leuk om een reactie van jou te krijgen! Is alles goed met jou?
      X

      Like

      1. Met mij gaat het prima. Na Chicago en Amsterdam alweer 10 jaar op een boerderij in Dalfsen met hippe boer Henk, Fien (6) en Pippa (3). Ja! Ties is aangenomen! Ik heb het gelezen! Was vroeger al een grappig en energiek manneke. Ik weet het songfestival ook nog, op de avond van de Vuurwerkramp in Enschede. En de lekkere sigaretjes op jullie balkon. En Mouse in mijn nek. En Akerendam. Wat deed jij daar ook alweer onder het bureau? 😉 Geniet nog van je gave roadtrip! En mocht je teruggaan naar NL heb ik een tip: het lijkt zo simpel, terug naar alles wat je kent, maar ik heb me flink verkeken en veel heimwee gehad. Dus ook in de US uitgebreid afscheid nemen. Maar ik hoop stiekem dat je er nog lang zal blijven en ik kan lezen over alles wat je meemaakt daar in die bijzondere US of A. Enjoy! Dikke X!

        Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s