Vrienden op Alcatraz

De mist trekt op over San Francisco Bay als Doede en ik, al nippend aan onze cappuccino-to-go, langs de waterkant naar Pier 33 lopen. Ties en Moos pakken samen een kappertje en Jim is aan het sporten. We hebben even samen de tijd. Mijn jongste praat honderduit over de toekomst. Hij heeft grootse plannen in de muziekindustrie. Tekstschrijver of producer, dat lijkt hem wel wat. Ik luister naar hem en zeg hem dat ik dat helemaal zie zitten. Hij glundert van oor tot oor. ‘Ja, mam, denk je dat ik daar goed in zou zijn?’. Op de pier waar de boten naar Alcatraz al decennia aankomen en vertrekken, zien we onze vrienden uit Den Haag. Het is een heerlijk moment. Alsof we elkaar gisteren nog zagen. Ties komt naar me toe. ‘Mam, wat is het toch op z’n Hollands super relaxed met Nederlandse vrienden’. Ondanks jetlags spelen de kids direct een spelletje en kletsen we over van alles en nog wat. Als de boot vertrekt naar The Rock zitten we met z’n allen op een rijtje. Ik denk aan de ski-vakanties die we samen hadden, onze trip naar Frankrijk en de dagen in Parijs, hoe we samen woonden in Amsterdam, onze studententijd toen we nog geen kids hadden. We kennen elkaar al bijna 30 jaar, mijn vriendinnetje en ik. Nu worden we omgeven door grote zonen en dochters, waarvan er twee van mij voortdurend om eentje van haar heen draaien. De puberdans is zo geestig om te zien. Op de boot is het kil en rond Alcatraz staat een stevige wind. De gigantische meeuwen hangen stil in de lucht. Het water klotst met witte schuimkoppen tegen de rotsige randen van het eiland. We lopen achter elkaar aan met koptelefoons door het gevangeniscomplex. Geluiden van dichtslaande metalen deuren, het gejoel van gevangenen en verhalen van ex-gevangenen en bewaarders. De isolatiecellen waar het stikke donker was en de wind die door de tralies huilt.  We lopen in het decor van ‘Escape from Alcatraz’ en ‘The Rock’. Gelukkig kunnen wij van dit eiland af. We lunchen, drinken wijn, lachen, kletsen, wandelen langs het water en gaan weer eten. We verzamelen mooie momenten en herinneringen en reizen de komende dagen achter elkaar aan. Morgen fietsen we met z’n allen The Golden Gate over. Zo fijn om met oude vrienden gewoon te zijn. In San Francisco. Dat is dan weer niet zo gewoon.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s