Perfect day in the bay

De dag begint koud en mistig. Her en der liggen de zwervers van San Francisco op de stoep onder dekens en jassen. Ik zet mijn te warme koffie naast een slapende zwerver neer en verbaas me toch weer hoe veel het er hier eigenlijk zijn. Okay, als je al voor een zwervend bestaan zou kiezen, is het klimaat het hele jaar door redelijk geschikt om buiten te leven. Maar met een gemiddelde huizenprijs van 5 ton en heel Silicon Valley dat hier het leven bepaald, is het hier ook onbetaalbaar duur. Ik fiets achteraan. Eigenwijs als ze zijn, hebben Moos en Doede geen trui of jas bij zich. Bibberend zitten ze op de fiets en we moeten de brug nog over. Tig dollar armer en onder luid ouderlijk (we hebben het jullie toch gezegd, waarom luisteren jullie niet etc.) protest schaffen we er twee aan in de souvenirwinkel op pier 39. De verplichte fietshelmen bungelen aan hun stuur want die weigeren ze ook op te zetten. De andere familie is ook klaar voor vertrek en met z’n elven fietsen we naar The Golden Gate. Straf windje, steile hellingen en weinig zon maar wat een uitzicht en hoe hoog is deze brug wel niet. En gelukkig zien we van dichtbij ook dat ie rood is. We racen de berg weer af richting Sausalito waar we neerstrijken op een terras. De pubers hebben honger en dorst. De schaal met calamari en crabcakes is op voordat wij er ook maar naar hebben kunnen kijken en de grote glazen met Roy Rogers (cola met grenadine en sprite???) worden naar binnen geklokt. Dikke hamburgers met gebakken ei en vette steaks volgen. Een zeeleeuw steekt zijn kop boven het water en de zon verdrijft de mist boven de baai. De skyline van San Francisco, Alcatraz, de heuvels rond de baai, een zeilboot vaart schuin aan de wind. Wat zitten we hier fantastisch met z’n allen. Eén van mijn jongens denkt er anders over en zit jaloers te mokken in een hoekje. Zijn broer krijgt net wat meer aandacht dan hij. Even later, als de stoelen gewisseld zijn, fleurt hij gelukkig weer op. Terug pakken we de boot. De wind door mijn haren ontnuchtert en het koele water nevelt af en toe wat in mijn gezicht. Wat een perfect dagje is dit. Als we aanmeren, nemen we kort afscheid. We reizen verder naar Monterey en zien elkaar daar morgenavond weer.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s