Time flies

Moos is jarig en we maken hem wakker met een suikerzoete birthdaycake met 15 brandende kaarsjes. Wat kleine cadeautjes en een frisse ochtendduik verder zitten we aan het ontbijt. Ik kijk naar mijn grote zonen. 13, 15 en bijna 18. ‘Time flies’. Het is het staartje van onze reis. Vandaag vertrekken we naar Santa Barbara. Nog twee dagen op het strand zitten, beetje surfen en zwemmen in The Pacific en verse vis eten en dan gaan we weer aan ons normale leventje beginnen. Nog even genieten van het prachtige landschap en elkaar en dan vliegen we terug. Ik rij door de wijnvelden van California en staar een beetje stilletjes naar de lange weg voor me. Aan de ene kant wil ik wel weer terug. Ik ben er bijvoorbeeld wel klaar mee om uit mijn koffer te leven. Het is vast fijn om weer in mijn eigen bed te slapen, met de hond te wandelen, zelf te koken en mijn yoga-routine op te pakken. Ik heb alleen geen zin in wat daarna komt. Ties gaat het huis uit, heerlijk voor hem, moet ook, maar ik moet even wennen aan het idee. Goede vrienden gaan terug naar Nederland of vertrekken ergens anders naar toe, mijn boek wil maar niet vlotten, de angst om stil te staan ligt op de loer….en nu ik met mijn vriendinnetje langs de West Coast tour en Whatsapp vriendengroepjes, waar ik nog deel van uitmaak, overuren draaien, overvalt me het gevoel van eenzaamheid of ‘missing out’. En dat gevoel, daar heb ik nog even helemaal geen zin in. Gelukkig gaan we over een dikke week ook alweer naar Nederland en kan ik me weer even laven aan al die leuke en lieve vrienden en familie. In Santa Barbara aangekomen, hebben we berenhonger en vertrekken we direct naar het strand. Het valt direct op hoe Spaans het hier eigenlijk is. De kerk, het theater, de straatnamen. We lunchen laat en veel in een houten vis shack in de haven, lopen nog wat rond en gaan terug naar ons hotelletje. Moos is Mr. Relax himself en vindt alles prima op zijn verjaardag. Beetje chillen, beetje zwemmen, beetje lezen, beetje ‘Game of Thrones’ kijken. Ik kijk naar drie broers die met elkaar de grootste lol in het zwembad hebben. Ik zie de drie kleine jongetjes met lange haren en zwemvleugeltjes zie ze waren voor me.  ‘S avonds lopen we over State-street en eten we ijs en crêpes. Nog één dag en dan gaan we weer. Het is een prachtige reis geweest.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s