Zwemmen onder de skyline

Unknown

Morgen spring ik erin. Ogen dicht, neus dicht, mond dicht en samen met meer dan 400 anderen zwem ik 1 mijl van pier naar pier onder de skyline van New York. Dat moet toch supercool zijn, als je even ademhaalt tussen de zwemslagen door en naar rechts kijkt. Al die wolkenkrabbers die op je neerkijken. En als je je hoofd naar links draait, staat het vrijheidsbeeld aan de horizon. Ik kan me voorstellen dat het zo’n moment wordt dat onder het levenskopje ‘mooie ervaringen’  gaat vallen.  Tenminste als het weer een beetje meewerkt. Nu nog staan er bliksemschichten in het weerplaatje en gaat het stortregenen maar Amerika kennende moet je het weerbericht altijd ietsje lichter nemen dan dat het wordt voorspeld en zal het, onder de bezielende leiding van onze vriend in de hemel, droog en zonnig zijn als wij er allemaal in moeten duiken. En wat een erfenis heeft hij nagelaten. Ik moet de laatste dagen vaak aan hem denken en wat zou hij dit mooi gevonden hebben. Het is sowieso al zo bijzonder dat zo veel maatjes en dierbaren hier nu zijn en dat we elkaar allemaal weer eens uitgebreid zien en spreken. Logeetjes, borrels, bijeenkomsten, en dat in New York City. Zo’n charity-event brengt een hoop herinneringen, gespreksstof, ideeën en inspiratie met zich mee. En natuurlijk een uitdaging, maar dat zien we morgen wel. Volgens de locals moet ik eigenlijk tetanus prikken halen en zal ik morgen van top tot teen uitslag oplopen en andere rare verschijnselen krijgen. En natuurlijk denken wij Hollanders dat dat wel gaat meevallen. We zullen het zien. Ondertussen verheug ik me enorm op Ties en zijn vrienden die a capella The National Anthem gaan zingen. Ik kan me voorstellen dat ik daar lichtelijk van volschiet. En zo zijn er morgen waarschijnlijk twee familieleden waar ik supertrots op ben. En allebei staan ze op het podium. En ik ben even zo trots op mijn vrienden en vriendinnen die zich te blubber hebben gewerkt om dit voor elkaar te boksen. Ik heb er vanaf de zijlijn naar gekeken en naar geluisterd en wat was het hard werken het afgelopen half jaar. Om met Frank Sinatra te spreken: If you can make it there you can make it anywhere… Ja, dat gaat wel op als je in NYC iets nieuws van de grond wil trekken. Veiligheid, verzekeringen, regelgeving, budgetten, het is allemaal zo anders en ingewikkeld als je hier iets wil organiseren. Onverwachte wendingen, situaties en scenario’s die je je echt niet van tevoren had kunnen bedenken, zo was er iedere dag wel weer iets dat met veel improviserend en creatief vermogen, moest worden opgelost.  Natuurlijk ging dat met stress gepaard. Maar er waren ook lachwekkende situaties. Vragen als: So it’s war, what your safety plan? Die kwam van de mevrouw belast met de veiligheid in New York City, tja en daar denk je even niet aan als je een zwemfestijn houdt. Stel nou dat het inderdaad ineens oorlog is op 21 juni…Haha. Inmiddels staat de New Amsterdam City Swim op de kaart, staat er een mooi entertainment programma opgelijnd en gaan we er morgen flink van genieten. Weer of geen weer…Dat feestje in die tent dat gaat er zeker van komen. Maar ik wed dat de eerste zonnestralen het water raken als de eerste wave zwemmers erin moet springen. Dat is onze vriend daarboven wel toevertrouwd.

Advertisements